موردی برای نمایش وجود ندارد.
تازه‌های دیوار من
برای مشاهده آخرین مطالب دیوار خود، باید وارد سامانه شوید.
نویسنده (دانشجو): ملیحه، سنجرانی

Loading

چکیده

نشت نفت در آبهای دریایی تاثیر مستقیمی روی منابع و جوامع ساحلی دارد. شاخص حساسیت زیست محیطی (ESI) برای کاهش پیامدهای زیست محیطی ناشی از نشت نفت و کمک به اولویت تخصیص منابع و جایگزینی در طول عملیات پاکسازی تدوین گردیده است. شاخص ESI روشی است که به بررسی میزان حساسیت مناطق ساحلی در برابر لکه‌های نفتی می‌پردازد و وضعیتی از منابع ساحلی که در هنگام نشت نفت خطرپذیری آن‌ها بالاست را ارائه می‌دهد. در این راستا، هدف این رساله تهیه نقشه‌های ESI جهت حساسیت به نشت نفت در سواحل ایرانی دریای عمان به طول 893 کیلومتر می‌باشد. به همین منظور با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، نقشه‌های خصوصیت زمین شناسی ساحل، جزرومد و انرژی امواج، شیب و همچنین بازدیدهای میدانی، محدوده مورد نظر بر اساس کدهای ارائه شده NOAA در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) طبقه‌بندی گردید. رتبه‌بندی بر اساس ماهیت سه‌گانه منابع شامل: منابع فیزیکی (رتبه‌بندی کرانه‌های ساحلی)، منابع بیولوژیکی و منابع با کاربری انسانی صورت گرفت که هر یک دارای زیرگروه‌های فرعی می‌باشند. در این راستا در کرانه ساحلی محدوده مورد مطالعه، 7 رتبه از رتبه‌های 10 گانه اصلی و در مجموع با در نظر گرفتن رتبه‌های فرعی، 8 رتبه در محدوده مورد مطالعه مورد شناسایی قرار گرفت که شامل سواحل صخره­‌ای در معرض با رتبه 1A به طول 31 کیلومتر (3%)، پرتگاههای صخره‌ای با رتبه 1C به طول 160 کیلومتر (18%)، سواحل شنی دانه ریز تا متوسط با رتبه 3A به طول 409 کیلومتر (46%)، ریپ رپ با رتبه 6B به طول 56 کیلومتر (6%)، پهنه‌های جزرومدی در معرض با رتبه 7 به طول 83 کیلومتر (9%)، ساختارهای سخت انسان ساخت در پناه با رتبه 8B با طول 14 کیلومتر (2%)، پهنه‌های جزرومدی در پناه با رتبه 9A به طول 31 کیلومتر (4%) و مناطق حرایی با رتبه 10D به طول 109 کبلومتر (12%) می‌باشد. بر مبنای جدول حساسیت سنجی در محدوده مورد مطالعه، 67% مناطق دارای حساسیت کم، 6% دارای حساسیت متوسط و 27% دارای حساسیت زیاد می‌باشند. در محدوده ایرانی دریای عمان 6 منطقه بعنوان مناطق حساس اصلی جهت اولویت پاکسازی شناسایی گردیدند که عبارتند از: 1) منطقه میناب و کلاهی، 2) حوزه سیریک و خور آذینی، 3) خلیج جاسک، 4) محدوده گابریک، 5) خلیج چابهار و 6) خلیج گواتر. جهت مقابله با آلودگی نفتی انواع ابزار و تجهیزات به کار می‌رود که از جمله می‌توان به بوم‌ها، اسکیمرها، جاذبها، حذف دستی، شستشو با فشار، دیسپرسنت‌ها و سوزاندن در محل اشاره نمود که بسته به نوع زیستگاه روش مقابله متفاوت می‌باشد.در حال حاضر 2 مرکز مقابله در محدوده مورد مطالعه شامل 1) اسکله شهید رحایی بندرعباس و 2) بندر چابهار به لوازم مقابله به نشت نفت تجهیز شده‌اند که با توجه به وسعت زیاد منطقه این دو مرکز کافی نبوده و مرکز جدیدی بدین منظور در شهر جاسک پیشنهاد می‌گردد تا در صورت بروز آلودگی نفتی،با توجه به فاصله زیاد شهر بندرعباس به جاسک (334 کیلومتر) و چابهار به جاسک (288 کیلومتر)، در اولین فرصت عملیات مبارزه و پاکسازی صورت پذیرد.

نشت نفت در آبهای دریایی تاثیر مستقیمی روی منابع و جوامع ساحلی دارد. شاخص حساسیت زیست محیطی (ESI) برای کاهش پیامدهای زیست محیطی ناشی از نشت نفت و کمک به اولویت تخصیص منابع و جایگزینی در طول عملیات پاکسازی تدوین گردیده است. شاخص ESI روشی است که به بررسی میزان حساسیت مناطق ساحلی در برابر لکه‌های نفتی می‌پردازد و وضعیتی از منابع ساحلی که در هنگام نشت نفت خطرپذیری آن‌ها بالاست را ارائه می‌دهد.